EB-1A Dosyasında Nihai Esas Değerlendirmesi Nedir?

Reddedilen EB-1A dilekçelerinin çoğu kriterleri karşılayamadığı için reddedilmez. Bu dilekçeler, USCIS’in Kazarian v. USCIS kararından bu yana uyguladığı analizin ikinci adımı olan nihai esas değerlendirmesinde (final merits determination) reddedilir. Bu aşamada memur kontrol listesini bir kenara bırakır ve dosyanın bütününün sürekli ulusal veya uluslararası tanınırlığı ve alanın en tepesindeki küçük yüzdelik dilimde bir yeri gösterip göstermediğini sorar. Birinci adıma hazırlanıp ikinci adıma hazırlanmayan dilekçe sahipleri, üç kriteri kabul eden ancak yine de dosyayı reddeden bir kararla karşılaşanlardır. EB-1A olağanüstü yetenek green card sayfamız on kriteri anlatır; bu yazı ise bunları karşıladıktan sonra ne olduğuyla ilgilidir.

Nihai esas değerlendirmesi nereden gelir

8 CFR 204.5(h)(3) düzenlemesi on kriter sıralar ve dilekçe sahibinin en az üçünü karşılaması gerektiğini belirtir. Memurlar yıllarca bunu, her bir kanıtın olağanüstü yeteneği tek başına kanıtlaması gerektiği şeklinde yorumladı; bu da kriterlerin karşılanmasını neredeyse imkânsız hale getiriyordu. Kazarian v. USCIS kararında Dokuzuncu Daire (Ninth Circuit) bu yaklaşımı reddetti ve iki soruyu birbirinden ayırdı: birincisi, kanıtların her kriterin açık ifadesini karşılayıp karşılamadığı; ikincisi, dilekçe sahibinin kanun ve yönetmeliğin tanımladığı anlamda olağanüstü yeteneği gösterip göstermediği. USCIS bu iki aşamalı çerçeveyi politika rehberinde benimsedi ve her EB-1A dosyasında, ayrıca EB-1B dosyalarında da uygular.

Bunun pratik sonucu, kriterlerin kâğıt üzerinde karşılanmasının kolaylaşması ve asıl mücadelenin ikinci adıma taşınmasıdır.

USCIS ikinci adımda neyi tartar

Bir EB-1A dosyasındaki nihai esas değerlendirmesinde memur aynı kanıtlara bu kez niteliksel olarak yeniden bakar. Sorulardan bazıları şunlardır:

• Ödüller: rekabete dayalı, ulusal veya uluslararası kapsamlı ve alandaki mükemmellik için verilmiş miydi, yoksa kurumsal, bölgesel veya öğrenci düzeyinde miydi?
• Basın: büyük medya kuruluşları veya mesleki yayınlar sizi ve çalışmanızı mı yazdı, yoksa bir listede, geçerken yapılan bir atıfta veya ücretli bir içerikte mi yer aldınız?
• Jüri üyeliği ve hakemlik: birçok araştırmacının yaptığı gibi dergiler ve konferanslar için ara sıra hakemlik mi yaptınız, yoksa konumunuzu yansıtan seçici bir görev mi üstlendiniz?
• Katkılar: başkaları çalışmanıza atıf yaptı mı, onu lisansladı mı, benimsedi mi veya üzerine yeni çalışmalar inşa etti mi; bu, sıfatlarla değil verilerle gösterilebilir mi?
• Roller ve ücret: belgelenmiş seçkin bir itibara sahip bir kuruluş için kritik miydiniz ve ücretiniz alanınız ve bulunduğunuz yer için güvenilir ücret verileriyle karşılaştırıldığında yüksek mi?

Memur ayrıca tanınırlığın sürekli olup olmadığını da değerlendirir. Beş yıl önce yaşanan ve ardından sessizliğe gömülen kısa süreli bir ilgi, bugün hâlâ alanın zirvesinde olup olmadığınız sorusunu doğurur. Memur alanın kendisini de dikkate alır: karşılaştırma alanınızdaki diğer kişilerle yapılır; bu nedenle alanı nasıl tanımladığınız önemlidir.

Dilekçeler neden bu aşamada başarısız olur

Yaygın örüntü, her olağan ölçüte göre iyi olan ancak üretken bir profesyonel için tipik görünen bir sicildir. Yirmi yayını, mütevazı atıfları, rutin hakemlik deneyimi ve birlikte çalıştığı kişilerden mektupları olan bir araştırmacı üç kriteri karşılar, ancak tanınırlığı göstermez. Yatırım almış bir şirketi, yerel basında haberleri ve yüksek maaşı olan bir kurucu üç kriteri karşılar, ancak tanınırlığı göstermez. Dilekçe kriterleri, alandaki konuma ilişkin bir argümanın kelime dağarcığı olarak değil, hedefin kendisi olarak ele almıştır.

İkinci örüntü zayıf karşılaştırmalı kanıttır. Yönetmelik, en tepedeki küçük yüzdelik dilimde yer alıp almadığınızı sorar; bu bir karşılaştırmadır. Yine de birçok dilekçe lehtarı meslektaşlarına göre konumlandıran hiçbir şey içermez: ne atıf yüzdeliği, ne sıralama, ne bir ödülün seçicilik oranı, ne de ücret verisi. Karşılaştırma olmadan memurun alanın zirvesini tespit etmesi için bir dayanağı olmaz.

Üçüncü örüntü, belgelerin yapması gereken işi mektupların üstlenmesidir. Güçlü bir tavsiye mektubunun nasıl olması gerektiğini anlatan yazımız, mektupların kanıtın yerini almak yerine onu neden yorumladığını açıklar.

İkinci adımı aşan bir sicil oluşturmak

Belgeleri kriterlere eşleştirmeden önce nihai esas argümanını yazarak başlayın. Bilgili bir yabancının alanınızın zirvesinde olduğunuzu neden kabul edeceğini iki paragrafta ifade edin. Bunu yapamıyorsanız dilekçe erkendir; sicil olgunlaşırken O-1A vizesi veya EB-2 Ulusal Çıkar Muafiyeti (National Interest Waiver) doğru adım olabilir.

Ardından iddia ettiğiniz her kriter için karşılaştırmalı kanıt toplayın: ödüller için seçilme oranları, basın için tiraj rakamları, alana göre kıyaslanmış atıf verileri, katkılar için benimsenme kanıtları ve ücret için maaş araştırmaları. EB-1A kanıt kontrol listemiz belgeleri kriterlere göre sıralar. Alanı kesin ve tutarlı biçimde tanımlayın; dar bir alan zirvede olduğunuzu göstermeye yardımcı olur, ancak alanın sizin etrafınıza çizildiği itirazını da davet eder.

Son olarak, başvuru tarihine kadar süren tanınırlığı belgeleyin. Yakın tarihli davetler, yakın tarihli atıflar ve yakın tarihli basın haberleri tanınırlığın sürdüğünü gösterir; yönetmelik de Amerika Birleşik Devletleri’nde alanınızda çalışmaya devam edeceğinizi şart koşar. Bugün çıtanın altında kalıyorsanız, büromuzun yetenek ve olağanüstü yetenek vizelerine genel bakış sayfası alternatifleri anlatır.

Sicilinizin EB-1A nihai esas değerlendirmesini aşıp aşamayacağı konusunda dürüst bir görüş istiyorsanız, Capitol Law Partners sicilinizi inceleyerek neyin eksik olduğunu söyler. Görüşme planlayın.

Bu makale yalnızca genel bilgilendirme amaçlıdır ve hukuki danışmanlık niteliği taşımamaktadır. Bu iletişim yoluyla avukat-müvekkil ilişkisi kurulmamaktadır.

Av. Çağatay Ersoy. Kurucular, yatırımcılar ve büyüyen şirketler için pratik strateji.

Bu konuda yardıma mı ihtiyacınız var? EB-1A green card sayfamıza göz atın veya randevu alın.