P-3 mü O-1B Vizesi mi: Geleneksel Sanatçıya Hangisi Uygun?

ABD’de bir angajmanı olan geleneksel bir müzisyen, dansçı veya zanaatkârın genellikle iki gerçekçi çalışma vizesi seçeneği vardır ve P-3 ve O-1B vizesi arasındaki seçim hangisinin daha iyi olduğuyla ilgili değildir. Mesele, delillerin hangi hikâyeyi anlatabildiğidir. P-3, sanat formunun kültürel olarak benzersiz (culturally unique) ve sanatçının özgün bir icracı olup olmadığını sorar. O-1B ise sanatçının tanınırlıkla ölçülen sanatta seçkinliğe (distinction) ulaşıp ulaşmadığını sorar. Bazı sanatçılar her ikisini de kanıtlayabilir; çoğu ise birini diğerinden çok daha kolay kanıtlar.

Her kategori neyi sınar

Kültürel olarak benzersiz programlar için P-3 vizesi, kültürel olarak benzersiz, yani belirli bir ülkeye, etnik kökene, dine, kabileye veya başka bir topluluğa özgü bir tarz, yöntem veya araç içeren bir programda sahne almak, ders vermek veya koçluk yapmak üzere gelen sanatçıları ve sahne sanatçılarını kapsar. Deliller özgünlüğe ilişkin uzman beyanlarından ve form hakkındaki yayımlanmış materyallerden gelir. Sanatçının kişisel şöhreti büyük ölçüde konu dışıdır.

O-1B vizesi, düzenlemelerin seçkinlik olarak tanımladığı sanatta olağanüstü yeteneğe sahip bireyleri kapsar: olağan düzeyin önemli ölçüde üzerinde bir beceri ve tanınırlıkla ortaya konan ve kişiyi alanında ünlü, önde gelen veya iyi tanınan biri yapan yüksek bir başarı düzeyi. Deliller şu tür kriterlerden gelir: seçkin prodüksiyonlarda başrol veya baş oyunculuk, eleştiriler yoluyla ulusal veya uluslararası tanınırlık, büyük ticari başarı veya eleştirmenlerce övülen başarı geçmişi, kuruluşlardan ve uzmanlardan önemli takdir, başkalarına kıyasla yüksek ücret ya da önemli bir ödüle aday gösterilme. Sanatın arkasındaki gelenek konu dışıdır; önemli olan tanınırlıktır.

Hangisi nerede daha kolay

Sanat formu açıkça bir topluluğa bağlı olduğunda ve sanatçı basında az yer almış olsa bile akademisyenler veya kıdemli icracılar ona kefil olduğunda P-3 daha kolaydır. Büyük bir gazetede hakkında hiç eleştiri çıkmamış, köyde yetişmiş bir yöresel çalgı ustası güçlü bir P-3 adayı, ama umutsuz bir O-1B adayı olabilir.

Sanatçı, türü ne olursa olsun uluslararası turnelere çıkmış, önemli yayınlarda eleştirilmiş, kayda değer ödüller kazanmış veya bunlara aday gösterilmiş ya da önde gelen mekânlarda sahne almışsa O-1B daha kolaydır. Çalışmaları köklerinden çok uzaklaşmış ya da ağırlıklı olarak uluslararası türlerde sahne alan bir füzyon sanatçısı çoğu zaman kültürel olarak benzersiz testini karşılayamaz ve bunun yerine bir O-1B dosyası oluşturmalıdır. Bu ayrım çizgisi kültürel olarak benzersiz sayılan şeyler yazımızda inceleniyor.

P-3 ve O-1B vizesi arasındaki pratik farklar

• Kalış süresi: P-3, programı tamamlamak için gereken süre için ve en fazla bir yıl olmak üzere onaylanır; birer yıllık uzatmalar mümkündür. O-1B, etkinlik veya faaliyet için gereken süre için ve en fazla üç yıl olmak üzere onaylanır; uzatmalar birer yıllık dönemler halinde yapılır. Uzun bir misafir sanatçı programı ya da ABD’de süregelen işleri olan bir sanatçı, yalnızca bu nedenle çoğu zaman O-1B’yi tercih eder.
• Gruplar: P-3 grupları tek bir dilekçede kapsar. O-1B bireysel bir sınıflandırmadır; bu nedenle bir grubun her üyesinin kendi dosyasına ihtiyacı vardır, ancak destek personeli O-2 ile gelebilir.
• Program kısıtlamaları: Her P-3 etkinliği kültürel olarak benzersiz olmalıdır. O-1B sanatçısı, ana akım konserler dahil, dilekçenin kapsadığı yetenek alanındaki her angajmanı kabul edebilir.
• Danışma görüşü: Her ikisi de uygun bir işçi örgütünden yazılı bir danışma görüşü (advisory opinion) gerektirir (O-1B için bazı durumlarda ayrıca bir yapımcı/işveren örgütünden (management organization) de). Sendikanın yanıt süresi her ikisinde de aynı darboğazdır.
• Ders verme: P-3 ders vermeyi ve koçluğu açıkça kapsar. O-1B kapsamındaki işin olağanüstü yetenek alanına uyması gerekir; bu genellikle sanatçının pratiğiyle bağlantılı ustalık sınıflarına izin verir, ancak dilekçe performans etrafında kurgulanır.
• Uzun vadeli planlar: İkisi de göçmen kategorisi değildir, ancak bir O-1B geçmişi EB-1A green card kriterleriyle büyük ölçüde örtüşür; dolayısıyla deliller iki işe birden yarar. Bir P-3 dosyası bu kadar doğrudan aktarılamaz.

Değerlendirilmesi gereken iki başka yol

Sanatçılar uluslararası tanınırlığa sahip, köklü bir grupsa ve ortada bir kültürel benzersizlik boyutu yoksa, bir yıllık üyelik kuralına tabi olmak kaydıyla uluslararası alanda tanınmış eğlence grupları için P-1B vizesi uygun olabilir. ABD’deki angajman aslında bir müzede veya tema parkında yürütülen bir program gibi kamuyla etkileşim içeren yapılandırılmış bir kültürel değişimse, bu amaç için Q-1 uluslararası kültürel değişim vizesi vardır; ancak bu vize işverene özgüdür ve en fazla on beş ay ile sınırlıdır.

Nasıl karar verilir

Üç soru sorun. Akademisyenler veya kıdemli icracılar, formun belirli bir topluluğa ait olduğunu ve bu sanatçının o formun özgün bir icracısı olduğunu inandırıcı biçimde ifade edebilir mi? Cevap evetse P-3 büyük olasılıkla mümkündür ve belgelenmesi genellikle daha hızlıdır. Sanatçının, bir memuru seçkinliğe ikna edecek bir tanınırlık, eleştiri, büyük mekân ve ödül geçmişi var mı? Cevap evetse O-1B mümkündür ve daha fazla esneklik ile daha uzun bir kalış süresi sağlar. İkisi de varsa angajmana göre seçin: kısa bir geleneksel turne P-3’ü, uzun süreli veya karma bir ABD kariyeri O-1B’yi öne çıkarır. Hiçbiri yoksa dürüst cevap, sanatçının henüz ikisine de hazır olmadığı ve önce geçmişini oluşturması gerektiğidir.

Yaklaşan bir angajman için P-3 ile O-1B’yi tartıyorsanız, Capitol Law Partners ile yapacağınız bir görüşme, bir dilekçeye girişmeden önce delilleri her iki standarda göre sınayabilir. Görüşme planlayın.

Bu makale yalnızca genel bilgilendirme amaçlıdır ve hukuki danışmanlık niteliği taşımamaktadır. Bu iletişim yoluyla avukat-müvekkil ilişkisi kurulmamaktadır.

Av. Çağatay Ersoy. Kurucular, yatırımcılar ve büyüyen şirketler için pratik strateji.

Bu konuda yardıma mı ihtiyacınız var? Kültürel benzersizlik temelli P-3 vizesi sayfamıza göz atın veya randevu alın.