SIJS İçin Eyalet Mahkemesi Kararı: Kararda Neler Yer Almalı?

Eyalet mahkemesi kararı, her Özel Göçmen Çocuk Statüsü (Special Immigrant Juvenile Status, SIJS) davasının temelidir. USCIS bir çocuğun velayetinin kimde olması gerektiğine karar vermez ve hakimin delillere ilişkin değerlendirmesini sorgulamaz. USCIS’in yaptığı, SIJS eyalet mahkemesi kararını okuyarak yetkili bir mahkemenin üç belirli tespit yaptığını, her tespitin mahkemenin gerçekten incelediği olgusal bir temele dayandığını ve davanın yapay bir göçmenlik avantajı yaratmak için değil, çocuğu korumak için açıldığını teyit etmektir. Tespitlerden biri eksik olan veya olgulara yer vermeden yalnızca sonuçları belirten bir karar, SIJS dilekçesinin Ek Delil Talebi (Request for Evidence) almasının en yaygın nedenidir.

SIJS eyalet mahkemesi kararını hangi mahkemeler verebilir

Federal düzenleme çocuk mahkemesini (juvenile court), Amerika Birleşik Devletleri’nde eyalet hukuku uyarınca bir çocuğun bakımı ve velayeti hakkında karar verme yetkisine sahip herhangi bir mahkeme olarak tanımlar. Bu tanım, adında “çocuk” kelimesi geçen mahkemelerden fazlasını kapsar. Mahkemenin çocuğun velayeti üzerinde yetkisi varsa vesayet, velayet, bağımlılık (dependency), suça sürüklenen çocuk (delinquency), evlat edinme ve bazı tereke (probate) davaları bu kapsama girer. Ofislerimizin bulunduğu bölgelerde olağan mahkemeler DC Superior Court’un Aile Mahkemesi bölümü, Virginia’daki çocuk ve aile ilişkileri bölge mahkemeleri (juvenile and domestic relations district courts) ve New York Aile Mahkemesi’dir (Family Court).

Dava türünün seçimi önemlidir, çünkü her birinin kendi yaş sınırı ve kimlerin başvurabileceğine ilişkin kendi ölçütü vardır. Bir akraba tarafından açılan vesayet davası, ailesiyle yaşayan bir çocuk için en yaygın yoldur. Velayet davası ise ABD’deki bir ebeveynin tek başına velayet ve diğer ebeveyn aleyhine tespitler talep ettiği durumlarda işe yarar. SIJS eyalet mahkemesi ve I-360 alanındaki çalışmamızda dava türünü çocuğun kiminle yaşadığına, tespitlerin hangi ebeveyni ele alacağına ve çocuğun bugünkü yaşına göre seçeriz. Yol vesayet davası olduğunda eyalet tarafındaki süreci yasal vesayet ekibimiz yürütür.

Birinci tespit: bağımlılık veya velayete yerleştirme

Karar ya çocuğu mahkemeye bağımlı ilan etmeli ya da çocuğu bir eyalet kurumunun veya dairesinin ya da eyalet veya mahkeme tarafından atanan bir kişi veya kuruluşun velayetine vermelidir. Bir büyükanneyi vasi olarak atamak bu şartı karşılar. Ebeveynlerden birine tek başına velayet verilmesi de, bu karar mahkemeden çıktığı sürece şartı karşılar. Şartı karşılamayan şey ise hiçbir hakimin onaylamadığı özel bir düzenleme veya çocuğun nerede yaşadığını yalnızca kayda geçiren bir karardır.

İkinci tespit: ebeveynle yeniden bir araya gelmek mümkün değildir

Mahkeme, istismar, ihmal, terk veya eyalet hukukundaki benzer bir sebep nedeniyle ebeveynlerden biriyle ya da her ikisiyle yeniden bir araya gelmenin mümkün olmadığını (reunification is not viable) tespit etmelidir. Burada üç ayrıntı önemlidir. Birincisi, karar tespitin hangi ebeveyni veya ebeveynleri kapsadığını belirtmelidir. İkincisi, eyalet hukukundaki dayanağı, tercihen kanun hükmüne atıf yaparak göstermelidir, çünkü federal yasa eyaletin tanımlarını esas alır. Üçüncüsü, olguları anlatmalıdır: ebeveynin ne zaman ayrıldığı, ne yaptığı, hangi desteğin veya iletişimin kesildiği ve mahkemenin bunu nereden bildiği. Başka hiçbir açıklama içermeden yalnızca terk nedeniyle yeniden birleşmenin mümkün olmadığını belirten bir tespit, eyalet mahkemesinde hukuken yeterli olabilir, ancak USCIS’in olgusal bir temel görmesini yine de imkânsız kılabilir.

“Mümkün” (viable) kelimesi bugünle ve gelecekle ilgilidir. Soru, ebeveynin hayatta olup olmadığı veya bulunup bulunamayacağı değil, çocuğun o ebeveynle gerçekçi olarak yeniden bir araya gelip gelemeyeceğidir. Yıllardır hiçbir iletişim kurmamış ve kendisine ilanen tebligat yapılmış bir ebeveyn, sık karşılaşılan bir olgu örüntüsüdür.

Üçüncü tespit: geri dönüş çocuğun üstün yararına değildir

Son tespit, çocuğun kendisinin veya ebeveyninin vatandaşı olduğu ülkeye ya da son mutat meskeninin bulunduğu ülkeye geri gönderilmesinin çocuğun üstün yararına olmayacağıdır. Mahkemeler çocuğun güvenliğini, orada çocuğa kimin bakacağını, eğitime ve sağlık hizmetlerine erişimi, çocuğun ABD’deki bağlarını ve istismara veya terke yol açan koşulları tartar. Vasinin, yurt dışında çocuğu bekleyen evi ya da böyle bir evin olmadığını anlatan beyanı genellikle en ikna edici delildir. Ülke koşulları raporları yardımcı olur, ancak tespit bu çocuğa özgü olmalıdır.

Olgular neden etiketlerden daha önemlidir

USCIS muvafakati (consent), iyi kaleme alınmış kararların bile takıldığı aşamadır. USCIS, mahkeme kararının esas olarak istismar, ihmal veya terkten korunmak amacıyla talep edildiğini kabul etmek zorundadır ve mahkemenin her tespit için makul bir olgusal temele sahip olup olmadığını inceler. USCIS delilleri yeniden tartmaz, ancak delillerin var olduğunu görmesi gerekir. İzlediğimiz pratik kural şudur: önerilen karar kısa bir gerekçeli karar gibi okunmalıdır; her tespit, dayandığı eyalet kanun hükmü ve bir paragraf olgu. Hakimin önünde bulunan dilekçeyi veya talebi, beyanları ve ekleri de dosyaya ekleriz; böylece federal dosya eyalet dosyasının aynası olur. Bir kararda olgular eksik olduğunda çözüm genellikle eyalet mahkemesinden değiştirilmiş veya ek bir karar talep etmektir ve bu, çocuğun belki de sahip olmadığı bir zaman gerektirir.

Zamanlama, tebligat ve sonraki adım

Yurt dışında yaşayan veya bulunamayan bir ebeveyne tebligat yapmak, çoğu zaman eyalet davasının en yavaş kısmıdır. Mahkemeler ilanen tebligat dahil alternatif tebligat yöntemlerine izin verir, ancak her yöntemin kendi bekleme süresi vardır ve tebligat tamamlanmadan duruşma yapılamaz. Karar genellikle I-360 dosyalandığında yürürlükte olmak zorunda olduğundan ve bazı mahkemeler çocuk 18 yaşına girdiğinde yetkisini kaybettiğinden, eyalet davasını aile bizimle çalışmaya başladığı hafta açar ve dava sürerken federal dilekçeyi hazırlarız. SIJS için Form I-360 dosyalama rehberimiz kararın bittiği yerden devam eder; SIJS’e kimlerin uygun olduğuna ilişkin genel bakışımız ise kararla birlikte işleyen uygunluk kurallarını ele alır.

Bakımınızdaki bir çocuğun SIJS tespitleri içeren bir vesayet veya velayet kararına ihtiyacı varsa, bu kararın nasıl kaleme alındığı federal davayı yıllarca etkileyecektir. Görüşme planlayın.

Bu makale yalnızca genel bilgilendirme amaçlıdır ve hukuki danışmanlık niteliği taşımamaktadır. Bu iletişim yoluyla avukat-müvekkil ilişkisi kurulmamaktadır.

Av. Sena Şahin. Bireyler, aileler ve işletme sahipleri için açık ve net hukuki rehberlik.

Bu konuda yardıma mı ihtiyacınız var? SIJS mahkeme kararı ve dilekçe sayfamıza göz atın veya randevu alın.